Terug van weggeweest (Deel1)

Deel 1.


Turbulente tijden. Een virus dat de gehele wereld in zijn greep heeft. Daar word nu momenteel al zo veel over gezegd en geschreven dat ik dat nu maar even terzijde laat.Kom ik misschien in een later blog op terug. Op dit ogenblik zijn er al te veel experts en weet ik er niet zo veel van behalve wat ik er over lees. Wel wil ik een ieder sterkte wensen en hopen dat jullie er allemaal van gevrijwaard blijven, laten we hopen dat dit spoedig voorbij mag zijn.

Het is inmiddel al even geleden dat ik een bijdrage heb geleverd aan mijn blog dus hoog tijd om de laatste anderhalf jaar de revue te laten passeren. Ik ben er al schrijvende achter gekomen dat het toch makkelijker is om korte stukjes frequenter te plaatsen dan anderhalf jaar wachten maar goed....we zijn er weer!

November 2018.

Het is inmiddels traditie om naar de F1 grand prix in Austin te gaan. In 2018 en 2019 met Giovanni geweest en wij gaan in 2020 zeker weer. Enorm leuk om daar te zijn en het is alleen maar 3 uur rijden van Houston.

http://circuitoftheamericas.com/2020-usgp

In november 2018 was het tijd om alle ramen in ons huis te vervangen voor dubbel glas. Met warm weer voelde je de straling van de zon binnen komen en daar kon de airco bijna niet tegen op.

                                         

 Naast dat het de warmte beter buiten houdt en in de winter af en toe de kou ziet het er in het geheel ook veel netter uit. Een vooruitgang van esthetisch, ergonomisch, economisch en milieu technisch aspect. Een team van een man of 8 komen 's morgens vroeg en zijn in de namiddag klaar met het verwijderen van de ramen, plaatsen van de nieuwe, afkitten en poetsen. Echte professionals en met een fantastisch eindresultaat.





Thanksgiving 2018.

Thanksgiving 2018 was onze eerste die wij zelf organiseerden met een traditioneel thanksgiving diner en een stuk of 10 gasten. Heb je het over traditioneel dan hoort daar natuurlijk een turkey (kalkoen) bij. Gelukkig hadden wij die op advies van diverse kenners ruim op tijd in huis en kon onze turkey lekker op temperatuur blijven in de vriezer. De avond van tevoren de turkey uit de vriezer gehaald om te laten ontdooien in de koelkast maar een turkey ter grootte van een skippybal laat zich niet zo maar ontdooien. Uiteindelijk maar besloten het bad te vullen en hem liefdevol te ontdooien. Thanksgiving was uiteindelijk geslaagd en was enorm gezellig geweest maar de turkey moest zonodig alle aandacht opeisen en dan te bedenken dat turkey eigenlijk gewoon naar kip smaakt!

December 2018.

Yess,,Snert!! Hmmm helaas, gewoon
groene soep met erwten.
Toch maar eens
zelf gaan maken dan.

De boom is ook weer van de partij. Oke, hij dan wel niet echt
 maar hij ziet er weer mooi uit.
De temperaturen mogen dan niet winters
zijn maar met de haard aan lijkt dat wel zo.

New Orleans. Ingrid's moeder links en tante (midden)

In December komt meestal Ingrid's moeder en dus ook dit jaar was zij weer van de partij. Dit jaar tussen kerst en nieuw jaar een paar dagen naar New Orleans geweest. Was erg gezellig en Cajun eten staat altijd hoog op mijn lijst. Voor wie naar new Orleans gaat moet zeker eens The Gumbo Shop proberen (http://www.gumboshop.com/) een klein restaurant met een heerlijke Cajun keuken. Bereid je wel voor op een lange rij wachtenden die allemaal willen genieten van oa de Gumbo. Naast de vele restaurantjes vind je ook veel café's en bars met live muziek. Zowel Jazz als Blues maar ook Dixie. Paar dagen New orleans zijn aan te raden van het najaar (Oktober) tot het voorjaar (April). Daar tussen is het eigenlijk te warm. Wij komen er graag ook omdat het redelijk dichtbij Houston ligt. Ongeveer 5 tot 5en een half uur rijden.

  


Nieuwjaarsnacht naar een feestje geweest om het jaar 2019 in te luiden en eigenlijk nu ik dit schrijf bedenk ik mij dat dit helemaal niet voelt als zijnde ruim een jaar geleden. Ik hoop dat iedereen een mooi 2019 heeft mogen beleven;).

Met terugwerkende kracht allemaal een voorspoedig 2019.😉

Januari 2019.

                           

1 Januari beginnen met een flinke wandeling over de Bayou met voorjaars achtige temperaturen. Heerlijk voor Jax en voor ons. Later in de week ook weer eens bij het hondenpark geweest wat onze viervoeter altijd weer weet te waarderen. Lekker in het water de modder en door het gras rollen. afspuiten en een shampootje doet dan wonderen.

Koud he!!

Ondertussen was Giovanni met zijn vriendin (Anna) en familie naar Kazachstan en zoals de foto's aantonen was het daar redelijk koud. Zo dik mogelijk aankleden maar wel gaaf om even op een quad door de sneeuw te scheuren. Levert wel mooie plaatjes op en een mooie ervaring voor Giovanni.                     

Februari 2019.

wat een verschil. Toen wij het huis kochten (links) was het hele huis omgeven met struiken en bomen. nadat alles verwijderd is ziet het er een stuk beter uit. De enorme pecan tree hebben we natuurlijk laten staan hoewel deze wel licht richting het huis leunt maar zolang onze 'overburen'  the squirrels het netjes houden mogen ze blijven anders gaat de kettingzaag erin.

Onze 'overburen'.

Hertjes zie je bij ons in de buurt volop, hoeven we niet voor naar het bos. Ze zijn schichtig maar gaan er niet vandoor. Ze lopen door de buurten om de tuinen leeg te vreten. Het beest rechts op de foto is mij niet bekend behalve dat het een XXL rat lijkt. Ik kwam deze 's avonds laat tegen tijdens het uitlaten van de hond en ipv er vandoor gaan bleef deze gewoon zitten en begon te blazen. Waarschijnlijk wou hij niet op de foto. Pech. Toch gedaan. Links een opossum. Ietwat vaag maar hij wou niet stil zitten (https://nl.wikipedia.org/wiki/Opossums).


Maart/April 2019.

In april is het al weer zo warm dat
je graag de beschutting van een boom
zoekt om enige verkoeling te krijgen.

En hoe toevallig verloren ze hier hun laatste wedstrijd

Af en toe ook even stil staan,,, is ook zo warm!!

 In de maanden Maart en April wordt er na het school voetbal seizoen ook weer volop voor de club gespeeld. Dit jaar kwam Timothe met zijn team tot de play offs en hebben ze nog een behoorlijk aantal wedstrijden moeten afwerken alvorens ze uiteindelijk werden uitgeschakeld. was een mooi seizoen met prima resultaten. Volgend seizoen bij de elite (het hoogste team).


Met de wetenschap van nu weten we dat dit helaas niet geheel goed is afgelopen. De eerste periode was er niets aan de hand en ging het prima. Veel wedstrijden en heel veel reizen maar wel enorm leuk om te doen. Voornamelijk naar San Antonio, Dallas en Austin maar eind september ging het mis en liep Timothe een scheurtje op in zijn heup/bekken. Een blessure die zeker 3 maanden zou gaan duren en een dikke streep door het resterende herfstseizoen zou zetten. gelukkig is de blessure in Januari volledig verholpen met behulp van therapie en kan hij weer volop voetballen.




Bayerische Motoren Werke.

Ingrid was toe aan een andere auto en als BMW fan was de keus dan ook niet al te moeilijk. De Dodge Durango werd ingewisseld voor een BMW 5 serie. Toch maar een Europeaan hoewel de Dodge Durango met zijn 370 PK toch een heerlijke wagen was om te rijden, heeft ons naar oa. New York, Washington, Memphis, Denver, Little Rock, Grand Canyon, Salt Lake, Las Vegas en nog heel veel andere plaatsen gebracht. Toch is dit toch wel weer een klasse apart en we hebben geen SUV meer nodig nu iedereen een auto voor zichzelf heeft en we moeten smeken of ze alsjeblieft een keer met ons mee willen. In ieder geval zullen hier weer heel wat mijltjes bij komen te staan de komende jaren.

Giovanni vond dit ook wel iets voor hem....

In april kwam Leon, mijn jongste broertje langs die voor op project basis regelmatig in South Carolina vertoeft.  Een retourtje Houston is voor een weekendje dan ook prima te doen. Gezellig Baby Back Ribs gegeten bij Salt Grass en paar potjes gebowld, weet niet meer wie er gewonnen heeft maar ik zal het dus niet geweest zijn anders wist ik het nog wel;). Was wel enorm gezellig en leuk dat hij even langs was geweest om het weekend met ons te vieren.

Groepsfotootje.

Open huis!

 Een warme zaterdag in mei leek uitermate geschikt om een open huizendag in Galveston te bezoeken, niet om er een te kopen maar 1x per jaar zijn er huiseigenaren die een bijzonder huis bezitten en deze zijn dan opengesteld gedurende een paar weekeinden. Wij hadden met vrienden gepland een paar huizen te bezoeken maar na het eerste huis begon het al te onweren en gingen de hemelsluizen open. Helaas werd dit open huis event voor de verdere dag afgelast. Zijn  we op de terugweg gestopt bij Bishops place,  (https://www.galvestonhistory.org/sites/1892-bishops-palace) een mooi stukje regionale historie en uiteindelijk toch niet een geheel verregende en weggegooide zaterdag. Een positieve verrassing.


Klussen.




                                                                                                                                                           

https://en.wikipedia.org/wiki/Brugmansia

Links even de elektricien uithangen om wat tuinverlichting aan te leggen en boven een Brugmansia, geplant in het vroege voorjaar en geeft enorme bloemen, een van de weinige planten die doet wat er op het kaartje stond! Onder onze tuin met (een deel) van de verlichting.

het resultaat met een deel van de verlichting.

Tot slot.

De vakantie van 2019 staat voor de deur maar helaas geen uitgebreide vakantie dit keer. Een weekje Nederland en een lang weekend Florence. Ik zal dat in deel 2 gaan behandelen. Nu niet direct medelijden gaan hebben met ons hoor. In november een week naar Naples (Florida) en een dag nadat we terugkomen een aantal dagen Nederland, door naar Hong Kong, terug naar Nederland en een aantal dagen daarna weer naar Houston maar zoals gezegt. Dat is voor de volgende keer. Nu enkel nog een paar fotootjes. Ik probeer deel 2 zo spoedig mogelijk te posten maar dat kan zo een paar weekjes in beslag nemen dus een beetje geduld graag. Voor nu bedankt voor het lezen en tot snel!

Giovanni en Timothe zijn nu beide langer dan ons.

Jax is altijd enorm zielig als hij bij de vet
is geweest. Wel een supergave bandana!

Cheers en tot snel!

In het vliegtuig

.... geland! To be continued

       

  

2020?

We zijn er nog!

Nieuw jaar, nieuwe kansen dus ik dacht laat ik de handschoen nog maar eens oppakken. Ik schrijf graag nog verder op mijn blog maar liefst met wel nog de behoefte dit te lezen.  Ik keek nu zelf even terug op mijn blog en zag dat het nu al meer dan anderhalf jaar geleden was sinds ik voor het laatst van ons heb laten horen. Laat mij maar weten via de comments of persoonlijk en ik laat het toetsenbord weer werken. Er is voldoende te vertellen nog.
Tot laters??

Holland trip.

Kampen.

Een hele slechte foto
van het wachten op
George Bush Airport in
Houston.

Na een paar dagen te hebben uitgerust was het tijd voor het volgende deel van de vakantie. Althans voor de kinderen en mij. Ingrid was erg druk met werk en zou zodoende een week later komen. Helaas niet om vakantie te vieren maar om vanuit het Rotterdamse kantoor te werken en ook nog naar Lyon en naar Poznan (Polen) om te werken. Ingrid zal maandag 2 juli voor mijn vader zijn verjaardag langs komen en wij rijden dan samen met haar mee terug naar Rotterdam in een huurauto. Ingrid bracht ons voor de verandering eens naar de luchthaven op deze zonnige zondagochtend 24 juni. Na het gebruikelijke inchecken en wachten waren we er klaar voor om de 10 uur en 10 minuten met natuurlijk KLM de grote plas over te vliegen om uiteindelijk maandagochtend te landen op Schiphol. Ontzettend leuk om na exact 2 jaar wederom voet op Hollandse bodem te zetten. Mijn vader stond ons al reeds op te wachten en na de begroeting konden we door reizen naar Kampen, een ritje van net geen uurtje vanaf Amsterdam met de auto en om iets na 9 uur zaten we op de bank bij moeders. Een beetje kletsen en vechten tegen de slaap, verder niet zo veel bijzonders gedaan de rest van de dag maar een fijn gevoel om weer even "thuis" te zijn. Na een goede nachtrust bij Arvid, mijn oudste broer die 2 slaapkamers over heeft hadden we vandaag nog geen grote plannen. Een boodschapje gedaan, geluncht bij mijn ouders en daar ook voor de avond gegeten. Natuurlijk aardappels met jus, groente en een lekker stukje vlees. Heerlijk! Aangezien het zo mooi weer was besloten wij om de woensdag te gebruiken om eens lekker naar Walibi te gaan en alle achtbanen te gaan proberen. Mijn vader (de Uber) ingeschakeld om ons af te zetten en het was zo rustig in het park dat we na een uurtje al 4 achtbanen hadden gedaan. In Nederland waren de schoolvakanties nog niet begonnen en er waren ook niet zo veel schoolreisjes. Aan het einde van de dag hadden we alle achtbanen doorlopen en sommige zelfs meerdere malen. Een enorm gezellige dag waar Giovanni, Timothé en ik heerlijk van hebben genoten.

Even uitrusten en een ontzettend smerige hamburger eten,
helaas heb ik deze niet op de foto gezet want het is werkelijk
een schande dat deze verkocht mag worden voor heel veel geld.

Achtbaan kapsel.

Goliath. Ogen dicht en hoppakee, van boven naar beneden, kurkentrekker, over de kop en nog meer narigheid. Zo leuk!

Crazy River. Een gemoedelijke
boomstam. Deze gaat wel.

De Goliath, heel erg hoog, hard omlaag, weer omhoog. 100
bochten en klaar ben je. Wel je ingewanden allemaal op de
verkeerde plaats maar ja....(bron: Google)

De Goliath was best een heftige maar dat waren eigenlijk alle andere ook. Aan het einde van de dag voel je die hamburger wel regelmatig op komen maar de adrenaline zorgt er voor dat je toch ook in de volgende, de volgende en die daarna wil. Een geslaagde dag en als je komt op een wat rustigere dag kan je makkelijk alle achtbanen doen. Om deze dag af te sluiten gingen we met mijn ouders gezellig bij Remon mijn jongere broer eten. Remon heeft sinds een aantal jaren een eigen restaurant. Pampus in Zwolle. Een restaurant met de Franse keuken waar je heerlijk kan eten. Dat hebben wij dan ook zeker gedaan. Het is hartje zomer en een zuurkool schoteltje gaat er dan natuurlijk wel in net als de zalm en al het andere lekkers. Kijk maar eens op de kaart te zien als je de link aan klikt. Ben je in de buurt van Zwolle maak tijd om voor niet te veel geld van een gezellige en zeer smakelijke avond of middag te genieten.

Ze maken nu zelfs je bord op! Vroeger
was je blij als je een bordje kreeg;)

Giovanni, Arvid en Timothe

De dagen daarna waren niet wild. Oma was druk met het oppassen van de kleinkinderen en heeft het daar wel  de gehele weektaak mee gehad. Opa moet nog wel rustig aan doen ondanks dat het super goed gaat. De kinderen hebben een beetje gegamed, we hebben een paar terrasjes gepakt en bijna alle dagen hebben we een lekker broodje meegegeten bij mijn ouders en ook 's avonds voor het avond eten. Wel zijn wij met Arvid ook nog naar Jerusalem (Shoarma) geweest om te bezien of de shoarma nog net zo lekker was als 25 jaar geleden en ja! Een paar jaar geleden heb ik dit ook nog gecontroleerd en was het echt goed, nu waren ze verhuisd (een paar deuren maar) en de kwaliteit was nog net zo goed. Het zag er zelfs veel luxer uit. Bediening aan je tafel!

Inmiddels is het al weer zondag en komen alle kleinkinderen langs om gezamenlijk op de foto te gaan, deze gelegenheid dient zich natuurlijk niet zo vaak voor dus was dit een uitgelezen mogelijkheid en hier is het resultaat.

Giovanni met de jongste aanwinst Luuk (zoon van mijn jongste broertje Leon en zijn vrouw Marina) Fayenn, de grote zus van  Luuk, Nora met kleine broertje Lenno voor haar en naast haar zit Emie, kinderen van mijn jongere broer Remon en Ina en daarnaast zitten Rik en Lars, kinderen van mijn andere jongste broer Mark (tweeling met Leon) en van Margriet en dan Timothé nog volledig rechts.

Het weekje Kampen zat er al weer bijna op. Ingrid was deze zondag gearriveerd in Rotterdam en zal morgenavond richting Kampen komen om de verjaardag mee te vieren van mijn vader.
De zondag avond nog even gespendeerd in een gezellig restaurant in Kampen met Remon, Ina en de kinderen, mijn ouders, Giovanni, Timothe en ik. Op de verjaardag was het leuk om ook weer eens de omes en tantes te gaan zien na zo'n tijd. Ingrid was inmiddels ook gearriveerd om nog een beetje mee te vieren.  De verjaardag was gezellig en rond de klok van tienen was het tijd om afscheid te nemen en richting Rotterdam te rijden. Het eerste weekje in Kampen was dan ook al weer snel voorbij gevlogen.

Rotterdam/Gouda/Moordrecht.

Centraal Station vanuit
hotelkamer gezien.

In de verte de Erasmusbrug en rechts
daar van De Rotterdam en daarnaast
rechts Montevideo.

Bron: Google. Het Mariott

Altijd lekker als je Rotterdam weer binnen komt rijden en al helemaal als het mooi weer is. Deze eerste nacht hadden wij voor de kinderen een extra kamer gehuurd in het Mariot tegenover Rotterdam Centraal omdat het te laat zou zijn ze nu nog bij hun vrienden af te zetten omdat het nog geen schoolvakantie was. Na een weekje luchtbed was het bed in het Mariott een verademing en toch had ik ook bij Arvid wonderwel prima geslapen op een luchtbed. Na een goed nachtje geslapen te hebben vertrok Ingrid al weer vroeg naar kantoor wat direct naast het Centraal Station ligt. De kinderen en ik gingen op pad om Timothe in Gouda af te zetten en daarna Giovanni in Moordrecht. Zij waren beide blij hun vrienden weer te kunnen begroeten. Behalve een bbq later deze week met de (voormalige) buren van de Tollensstraat  in Gouda zouden we hen de komende 2 weken niet meer zien en wij hadden ook niet het idee dat ze dat erg vonden. Lekker dan!

Timothe met de ouders van Rafael, Rafael en
zijn zus, Rick en Timothé bij de Braziliaan.
Gezellig!

Leon Markus en ik
met mijn General Lee cap;)

Wel begrijpelijk als je in de US zo afhankelijk bent als Timothe bijvoorbeeld en altijd gebracht en gehaald dient te worden. Hoe heerlijk is het dan als je lekker op je fietsje richting je vrienden kan, een bal pakken en op het dichtst bijzijnde veldje een balletje trappen. Je voetbalclubje om de hoek. Tsja, dat is hier wel heel erg anders. Ik weet dat zij het beide enorm naar hun zin hebben gehad. Timothe heeft bij zijn vrienden Rick, Rafael en Ali gelogeerd in deze volgorde en Giovanni bij zijn beste vriend Tony. Nadien vonden ze het beide nog tekort en waren ze graag langer gebleven. Verbaasd mijniet. Wie wil er nou niet vrij zijn en enkel leuke dingen doen?

Dennis & me.

deze.....

met deze....... zo lekkerrr!!

Nadat ik de kinderen had afgezet ben ik richting Dennis gegaan om eens bij te babbelen. Toch anders dan aan de telefoon. Kon ik direct ook Leon, hun jongste aanwinst bewonderen. Een enorm grappig mannetje. Daarna tijd om even ergens een biertje te doen. Wij besloten naar de Reeuwijkse plassen te gaan. Heerlijk rondje gelopen en daarna een terrasje gepakt en genoten van de zon en een biertje. Ouderwets gezellig en voor we er erg in hadden was de middag al weer voorbij. Wij besloten voor de avond richting Gouda te gaan en daar op het marktplein een lekker terrasje te zoeken om wat t gaan eten. Dat eten werd een sate die ik ook al lang niet gegeten had maar helaas viel deze een beetje tegen (Gewoon Gouds), de service was al niet best en de sate was koud toen ik 'm kreeg. Deze even naar binnen gewerkt want als je trek hebt en geen zin in een conflict met een serveerder(ster) dan eet je gewoon je bordje leeg. Volgende keer maar ergens gaan eten waar je eten wel warm wordt geserveerd. Na het eten en de koffie was het welletjes en ben ik terug gegaan naar het hotel waar ik mijn mandje opzocht. De dagen daarna waren voornamelijk gevuld met oude bekenden bezoeken, eten en drinken. Mijn regelmatig terugkerende lunch waren de kroketten met brood. Zo lekker! Er zijn van die dingen die je pas mist als je ze weer kan krijgen. Er gingen maanden in Nederland voorbij zonder een kroket gegeten te hebben. De laatste 2 jaar heb ik ze ook niet kunnen eten en nu we hier 3 weken zijn ben ik geneigd bijna iedere dag broodjes kroket te eten met liefst een koud biertje er bij vanwege de heerlijke Hollandse zomerdagen. Lekker gezond ook!

Vanuit het hotel zie je links Delft en rechts Den Haag liggen (achter de bebouwing Rotterdam Airport).

Vrijdagavond hadden we een bbq in de Tollensstraat bij onze 'oude buurtjes'.  Het leek wel of de tijd weer had stilgestaan. Aad was de chef vandaag en verzorgde een heerlijk stukje vlees. Het bier was koud en er werden weer anekdotes opgehaald. Enorm gezellige avond. Rene had inmiddels zijn Porsche aangeschaft en de enige die niet onder invloed was mocht er in rijden. Leuk he Giovanni, wel nog even flink sparen. Ik heb nog even een stukje meegereden en het is toch wel een geweldig gevoel. Het feestje was een enorm succes en heel erg gezellig. Ik laat de foto's voor zich spreken. Niet iedereen die er was staat op de foto maar toch ook ontzettend bedankt voor het komen. want het was als vanouds. Volgend jaar maar eerst een groepsfoto maken.

Zwangere Gabriela (schoondochter Aad
en Jolanda) en vriendin van Mitch.

Us.

Rien (vader van Dennis) met Leon op schoot en
Sonja (moeder van Dennis)

Marielle, Ingrid, Jolanda en Sonja

Moi, Richard en René

Marielle en Corrie.

Mitch (zoon van Aad en Jolanda), Richard en Ik.

Rick, Rafael en Timothé

De nacht hadden we doorgebracht bij Aad en Jolanda in het oude kamertje van Mike. Na een prima nachtrust nog even gezellig ontbeten met een ietwat bonkerig hoofd maar de broodjes en de koffie deden exact wat ik hoopte en na uitgebreid afscheid te hebben genomen gingen wij weer fris op pad. Aad en Jolanda heel erg bedankt voor jullie gastvrijheid en tot volgend jaar! De rest van de zaterdag hebben we besteed door wat te shoppen en 's avonds gezellig in Moordrecht gegeten met vrienden Frank en Nadege (sorry, geen foto's genomen) bij Meer Genieten, een winkel met een restaurantje en een terras. Zij doen hun naam eer aan want het eten was uitzonderlijk goed alsook de service. Een aanrader. Daarna nog even naar de Witte de Withstraat geweest met ons vieren en na een gezellige avond/nacht was het tijd om weer terug naar het hotel te gaan.

De absolute nummer 1!

Geluk met het weer en heel raar. Het
was ontzettend rustig op deze
maandagmorgen.

Schippertje.

De laatste week was al weer aangebroken en Ingrid was maar weer eens op reis. Nu naar Polen. Ik had een dagje met Dennis om wat leuke dingen te ondernemen en later zou ook Ronald aansluiten. Zo zijn we bootje wezen varen op de Rottermeren en zijn we gaan Karten in Dordrecht. Dennis was duidelijk beter met karten. Gelukkig was ik toch nog nipt 2e geworden van de 2 deelnemers die mee deden, toch ook nog een hele prestatie. Was ontzettend leuk om zo'n dagje te doen en de dagen daarna heb ik in ieder geval gevoeld hoe het was om 2 heats te karten. Goh wat heb ik een pijn gehad. Gelukkig gingen we richting het einde van de middag naar Rotterdam terug om eerst Ronald op te pikken en daarna richting de Nieuwe Binnenweg om even een terrasje te pakken alvorens een hapje te gaan eten. Dat eten hebben we in De Pijp gedaan, een van de best bewaarde geheimen van Rotterdam. Een klein restaurantje met een ongedwongen sfeer waar je altijd goed eet. Na het heerlijke eten nog een terrasje gedaan om deze dag af te sluiten.

Julia samen met ons.

Julia (met pet) en ik;)

Al met al ging ook deze laatste week als een razende aan ons voorbij. Wij waren nog even gezellig met onze vriendin Emanuela op pad geweest en ik heb haar dochtertje Julia voor het eerst kunnen bewonderen. Een BBQ bij Pascal waar Giovanni zelfs een drone van kreeg. De eerste filmpjes zijn hier inmiddels mee gemaakt. Ik zal eens proberen een filmpje op dit blog te plaatsen. Pascal had op originele wijze grillplaten tevoorschijn getoverd en wij hebben heerlijk gegeten van de grill met een lekker wijntje er bij. Het was weer top Pascal!

van L naar R: Tony, Michelle, Giovanni, Pascal en ik.

Ready for take off!

Daarnaast ben ik vast nog van alles vergeten maar mijn fotografische geheugen laat mij daarbij nog wel eens in de steek. Het waren 3 mooie weken en Ingrid was zondag vertrokken en inmiddels weer thuis. Wij vlogen pas maandag terug en hadden nog een geweldige nacht in het IBIS Schiphol voor de boeg (genieten). Giovanni en ik hadden de auto weer teruggebracht en daarna in de bar van het hotel de WK finale maar even gekeken. Frankrijk gewonnen dus Ingrid blij, volgende keer graag weer een normaal WK met hopelijk ook Nederland er bij. De nacht was verschrikkelijk want met ons drietjes op een bloedhete kamer! blij dat we om 6 uur op moesten om richting Schiphol te gaan. De vlucht verliep weer zoals het hoorde en het was weer fijn om thuis te zijn. Zo kwam er een einde aan een lange vakantie van bijna 6 weken in 2 delen. Het was daarna wel nogal een werk om deze verslagen in elkaar te zetten. Volgende keer weer wetenswaardigheden over ons leven in Houston. Als er verzoekjes zijn hoor ik dat natuurlijk ook graag.

Tot snel!