Roadtrip New York, Washington en Nashville. Deel 2.

Trump here we come!

Dag 10.

Ons (witte) huisje in
Washington DC 

Op tijd uit de veren, klaar maken, auto vullen, Timothé nogmaals wakker maken en dan nog een keer. Timothé ook klaar en hup. On the road again. Eerst afscheid nemen van Anna die wij afzetten bij LaGuardia airport om de hoek van het appartement vanwaar wij onze weg vervolgen door de drukke straten van New York om zuidwaarts de stad te verlaten en richting Washington te koersen. Een niet zo'n lange rit van net 4 uurtjes. Zonder vertraging en met een pitstop bij een Mac waren wij om 14.00 uur al in Washington bij ons airbnb adres. Het huis was nog niet schoon opgeleverd maar gelukkig konden wij wel al de bagage kwijt en de auto parkeren. Dat was een project op zich aangezien de gehele omgeving vergunningen was en er niet zo veel 24 uurs garages waren op loopafstand. Ik was bijna van plan de Durango dan maar voor het Witte Huis te zetten toen wij toch een meer geschiktere plek vonden in een van de weinige 24 uurs garages voor ook nog eens een redelijk tarief. Ons huisje was op nog geen mijl van het witte huis. Einde van de middag een paar boodschapjes gedaan en voor de verandering eens in ons huisje gegeten aangezien er een Whole Foods om de hoek was en je daar heerlijk eten kan halen en als we toch eten moesten halen dan ook maar een lekker wijntje. De verdere avond hebben wij lekker gezeten in het tuintje genietend van het heerlijke weer, het eten en de wijn wetende dat er morgen weer wat mijltjes gewandeld zouden gaan worden maar daar hadden wij al best weer zin in.

Dag 11.

Gelopen route dag 11.

Koffie, ontbijtje. Rugtas met drankjes inpakken want het wordt wederom een warme dag. Wij zijn vanaf ons huisje naar het Lincoln Monument gewandeld vanwaar wij de circa 2 mijl door de National Mall zouden gaan wandelen (voor een groot gedeelte). De eerste was natuurlijk direct een mooie binnenkomer want wie heeft er nu geen film gezien met daarin het Lincoln Monument. Mooi daar te staan en zeker een indrukwekkend monument voor de 16e president die in 1865 was vermoord. Tevens natuurlijk de president tijdens de Amerikaanse burger oorlog. Na dit monument volgde het ene na het andere monument zich op. Een monument voor de Koreaanse oorlog, de Vietnamoorlog, de 2e wereld oorlog. Diverse eer betonen aan presidenten enz. Je loopt min of meer door de geschiedenis van Amerika aan de hand van deze monumenten. Hieronder een kleine impressie.

Links: Vietnam veterans woman's memorial.
er staan veel van dit soort sculpturen door het
gehele park.Op en muur (buiten beeld) de namen
van 60000 slachtoffers.
Boven: Even uitrusten en genieten van de zon.

Boven: Washington monument, obelisk
om George Washington, de 1e president
mee te herdenken.
Rechts: Zou het hem zijn?

Links en boven: Korean war memoral.
Groep soldaten banend door het groen.

Squirels hebben het naar hun zin met
dit mooie weer. Lekker spelen.

Links: Het second world war memorial.
Een grote cirkel met een fontijn en
elke staat op een obelisk, gegroepeerd
in oostkust en westkust. 

Er is ook voor alles
een museum.

Na een aantal uurtjes gelopen te hebben en natuurlijk nog lang niet alles gezien te hebben besloten wij toch even naar het museum te willen en wel The National Gallery of Art waar grote meesters als Rembrandt, van Gogh, Vermeer, Brueghel maar ook voor mij onbekende schilders werken hangen. The National Gallery of Art is onderdeel van het Smithsonian institute, een verzameling van 19 musea rondom The National Mall en ze zijn alle gratis te bezoeken. Geen entree en een ongelooflijke hoeveelheid kunstschatten. Wij hebben een middag rondgelopen maar hebben helaas niet alles in dit museum kunnen bekijken, laat staan die andere 18. Weer een reden om terug te komen in Washington. Voor de jongens ook enorm leerzaam hoewel Timothé wel vond voldoende kunst te hebben gezien. Om 5 uur 's middags sloot het museum en nadat wij het pand hadden verlaten was het tijd om richting Pennsylvania Avenue te gaan omdat we nog een belangrijk symbool niet hadden bezocht en deze voor ons op de route richting ons huisje lag.

Sculpture garden, met zeer uiteen lopende
beelden, sculpturen net naast het National
Gallery of Art.

Sculpture garden

The National Mall met alle bezienswaardigheden, wij hebben een fractie van dit alles kunnen bekijken.

Ik bedoel dan natuurlijk het Witte Huis. Gelegen aan 1600 Pennsylvania Avenue, in gebruik sinds 1800 en voor het eerst bewoond door President John Adams. Vanwege veiligheidsredenen is dit deel van Pennsylvania Avenue enkel te bewandelen sinds 1995. Roosevelt, Nixon, Carter, Kennedy, Bush (Sr &Jr) Clinton, Obama en Trump om er maar eens een paar te noemen. Allemaal hier gewoond voor 1 of 2 termijnen en in een enkel geval zelfs 3. Een magische plek, ik heb nog wel even aangebeld maar hij was niet thuis, waarschijnlijk ergens een muurtje bouwen dus dan maar weer verder.

Toch wel heel erg gaaf om hier te staan.
Voor een rondleiding door het Witte Huis moet je
maanden van te voren reeds tickets halen
en dan zie je een aantal ruimtes in het Witte
Huis die weinig gebruikt worden.

Er is altijd wel iets om voor te protesteren.

's Avonds nog even gegeten in een alleraardigst restaurantje met een heerlijk koud biertje, wijntje en colaatje om af te blussen. Vandaag was een lange dag maar we hebben er wel het maximale uitgehaald. Washington heeft ons zeer positief verrast en staat al direct al weer hoog op de lijst voor een herhalingsbezoek om nog meer te kunnen zien. Wij hebben omdat er enkel een volle dag op het programma stond een aantal highlights gezien maar er is zo veel meer te beleven en dan met name op het gebied van kunst en cultuur. Voor ons zit het bezoek er bijna weer op. Morgen de auto weer halen en niet te laat op pad richting Nashville met een overnachting in Knoxville, Tennessee. 

Dag 12.

Washington - Knoxville, een ruime 500 mijl.

Stond in het teken van reizen. Reizen richting Nashville maar aangezien wij niet zo veel zin hadden daar pas laat in de avond aan te komen hadden wij besloten om een tussenstop te maken in Knoxville, Tennessee. Een rit van 509 mijl (820 km). Wel hebben wij deze dag heerlijk kalm aan gedaan en net toen wij trek kregen in een Starbucks was er de eerste 200 mijl geen, zelfs amper een stadje of dorpje dus hebben wij zelfs nog even moeten afzien. Wel ook nog heerlijk geluncht bij een diner in een dorpje voor bijna middeleeuwse prijzen. De verschillen kunnen soms behoorlijk oplopen als je ergens op het platte land een restaurantje vind of in drukkere gebieden. De authentieke diners zijn vaak niet duur en bieden een uitgebreide kaart. 

Het huisje in Knoxville.

Voor op de avond kwamen we aan in Knoxville. Eigenlijk gekozen omdat dit de enige plek was met een Airbnb of in ieder geval keuze in diverse huisjes. Aangekomen bij ons huisje, een alleraardigst huisje waarbij de jaartelling hoogst waarschijnlijk gestopt was rond de jaren 70. Dit mocht de pret niet drukken en ondanks dat was het eigenlijk een enorm ruim en comfortabel huisje voor 1 nacht. Nadat we gesetteld waren wederom in de auto gesprongen om richting town center te rijden. Knoxville heeft een enorm gezellig town-square met diverse leuke restaurantjes waar wij er een van hebben gekozen en lekker buiten van een hapje en een drankje genoten hebben alvorens terug te keren naar ons huisje. Nog even, hoe passend ook een episode van All in the family met de legendarische Archie Bunker gekeken alvorens tussen de veren te duiken, niet te hard anders stort het huis in;). Morgen op naar Nashville!

Dag 13.

Knoxville - Nashville

Ons Huisje in Nashville.

De rit richting Nashville was gelukkig maar kort en zodoende hoefden wij niet zo vroeg te vertrekken. De kinderen sliepen in een heuse kelder en moesten 's morgens wakker gemaakt worden terwijl ik wachtte en een praatje maakte met een echtpaar die wat maai werkzaamheden aan het vervullen waren rondom ons huisje. Zij bleken meerdere Airbnb huisjes te onderhouden voor de eigenaar van o.a dit huisje. Ik heb hun hele levensverhaal aangehoord tot alles en iedereen weer klaar stond om in te stappen.  Wederom een schitterende dag en al helemaal omdat Nashville op een steenworp afstand ligt te wachten op ons. De rit is een luttele 178 mijl welke wij hebben gedaan in minder dan 3 uurtjes inclusief Starbucks stop. Lekker op tijd in Nashville zodat we een plekje konden zoeken om te lunchen alvorens wij het huisje in konden. Hapje gegeten in een lunchroom op een plek die 's avonds waarschijnlijk bruist maar 's middags i.i.g niet, een soort omgebouwde fabriek met allemaal eetgelegenheden en barretjes die allemaal gesloten waren maar ach, we waren nog niet op zoek naar een bar en een lunchroom was alles wat we zochten.Volgens de kaart gaat het hier om het Art District. Na het eten richting ons huisje, wederom een Airbnb aangezien wij dat verrassender vinden dan hotels, niet perse goedkoper maar dat hangt natuurlijk ook af van het comfort welke je wenst. Wel kan ik vast verklappen dat dit huisje heel erg leuk was maar qua comfort was dit een fikse tegenvaller. Te kleine bedden en daardoor onmogelijk een fatsoenlijke nachtrust te genieten maar gelukkig is dit tot en met dit huisje niet eerder gebeurd. Niet getreurd, wij waren lekker op tijd dus op naar Broadway. Broadway? Yep, In Nashville en in zo ongeveer iedere zich zelf respecterende stad of dorp heeft een eigen Broadway. De Broadway in Nashville is daar waar het gebeurd, music city zoals Nashville ook wel genoemd wordt.

Een tour waarbij de gids waarschijnlijk de drank verzorgt want
zich verstaanbaar maken zal zeker niet lukken.

Leuke velgjes.

Zicht op Broadway.

Lampjes in de wielen?

Home of Honky Tonk. Ontzettend leuk maar hou er wel rekening mee dat behalve in restaurants je met kinderen nergens binnen komt. Op zich niet zo erg want lekker wandelen over Broadway en alle live optredens bekijken door de open pui van de barretjes is ook erg leuk en wij hadden daarnaast nog andere plannen voor de middag. Naast de live muziek kom je ogen tekort om de gekke auto's te bekijken of de bier auto's zoals op de foto te zien. Een soort tour met heel erg harde muziek en drank. Wij hebben naast de barretjes ook de boot stores (cowboy/girl laarzen) bekeken en besloten dat wij nog niet zo ver ingeburgerd zijn dat wij deze al zullen gaan dragen ondanks dat er kunststukjes bij zitten.Wij besloten richting het einde van de middag naar het Johnny Cash museum te gaan, die moest ik gezien hebben! Een geluk is dat het Johnny Cash museum direct haaks op Broadway staat en het niet ver lopen is. Het Johnny Cash museum is absoluut het bezoeken waard. Je word meegenomen van zijn jeugd tot zijn dood, veel gouden platen hangen er. Items uit zijn interieur, documenten, een aantal video presentaties. Op de bovenverdieping ook nog het Patsy Cline museum voor de liefhebber, het enige wat ik weet is dat zij met een vliegtuig is neergestort in 1963 op 29 jarige leeftijd. Na dit museumbezoek was het tijd om een hapje te gaan doen.

The Million Dollar Quartet - Elvis Presley, Carl Perkins,Jerry Lee Lewis,Johnny Cash

Voor het Johnny Cash museum.

Deze heb ik cadeau gehad van Ingrid.
Magazine met muziekteksten, met
certificaat van echtheid. Zo gaaf!

Een aantal van zijn gouden platen.

Lekker videoclipjes kijken.

Proost/Cheers!

Hardrock cafe. Prima eten.

Gekkie

Om het geheel in stijl af te ronden zijn we 's avonds heerlijk gaan eten in het Hardrock Cafe. Wel moesten wij enigszins opschieten aan het einde van de avond aangezien de parkeermeter aan het verlopen was en als de boetes evenredig zijn aan de parkeerprijzen dan liegen deze er waarschijnlijk niet om. Wij betaalden $28,- voor 4 uurtjes parkeren. Dat is duur maar makkelijk verdient als er geen andere optie is. Een geslaagde maar ook weer een lange dag en de nacht zou een drama worden. De bedden waren te klein en te hard. Geen enkel comfort, ik heb nog gecheckt of er wel matrassen op het bed lagen maar volgens mij hadden ze deze met beton volgestort. Dan maar op de bank!





Dag 14
 

Vandaag al weer de laatste dag van onze vakantie op een hele lange terug rij dag na dan. Maar nu eerst vandaag. Na een allerbelabberdste nachtrust en wat koffie werd ik omdat het Vaderdag was nog verrast door Giovanni en Timothe. Een T-shirt, pet, Trump (!?) sokken en een sticker voor op de RAM truck. Gisteren al het Johnny Cash magazine. Ik ben weer ontzettend verwend en daar komt vandaag nog bij. Voor vanavond, de laatste dag van de vakantie hadden wij besloten thuis te gaan eten. Lekker pasta maken en omdat we vanmiddag op pad zouden zijn besloten we 's morgens eerst maar even naar de supermarkt te gaan. Daarna was het tijd voor lunch en aangezien wij een superleuk automuseum zagen die ook nog eens gratis entree aanbood voor vaders was de keuze snel gemaakt. Eerst naar een buffet achtig restaurant waar je voor weinig heel veel eet maar je bord nog niet half leeg krijgt vanwege de enorme hoeveelheden. Niet echt onze eerste keus maar vooruit was wel lekker Hollands goedkoop. Door naar het automuseum. Het Lane Motor Museum. Ontzettend leuk, het was eigenlijk meer de verzameling van een liefhebber. Veel oude oost Europese wagens, Tatra, Skoda, Trabant en nog een aantal van dat soort merken. Een aantal sportwagens, kortom. Een bijzondere collectie. Na een paar uurtjes was het weer tijd om verder te gaan maar het begon ontzettend hard te regenen en de auto stond buiten. Giovanni heeft de auto gehaald en onder een overkapping gereden zodat we enkel hoefden in te stappen. Wat een service.

De 2CV op de bovenste foto's had nog een NL kenteken.
Was een ontzettend leuk museum met auto's, motoren en ook
fietsen. Een hele bijzondere collectie.

Vonden de kinderen zo leuk!

Een aantal hele futuristische auto's zoals deze.

Na bovenstaand museum hadden wij de smaak te pakken en gingen we door naar het Dukes of Hazzard museum (Cooter's). Een klein museum die wij doordat de hemelpoorten open gingen nog bijna gemist hadden. Wij waren bij de buren, een soort country souvenirs shop. Na een paar minuten hadden we wel door dat we niet goed waren en verhuisden wij alsnog naar Cooter's, het Dukes of Hazzard museum. Na een uurtje heb je dat wel gezien maar het is zeker de moeite waard om te bezoeken. Wel nog even een Dukes of Hazzard cap gescoord. Tijd om huiswaarts te keren en een hapjer te gaan eten. Zo gezegd zo gedaan. Helaas is zoals ik eerder aangaf het huisje waar wij verbleven iets minder comfortabel uitgerust als wat wij gewend waren en precies nu hadden we besloten een hapje eten uit eigen keuken te gaan prepareren. Wat een goed idee zonder pannen. Ingrid vond het wel een goed idee dan maar een ovenschaal op het gasfornuis te zetten wat nadat deze explodeerde met de pasta en de balletjes er in een bijzonder aanblik gaf in de keuken. Pasta, gehaktballetjes en glassplinters door de gehele keuken. Mwah. en wat dan? Gewoon naar de supermarkt gaan. Hetzelfde halen en alles in een steelpannetje klaar maken en heerlijk eten. De aanhouder wint! Morgen op tijd vertrekken dus niet te laat naar bed om nog een nachtje slecht te slapen maar ach, morgenavond voor een paar nachtjes weer in het eigen bedje.

   

 Dag 15.

Deze dag staat volledig in het teken van de auto inpakken, rijden, Starbucks, rijden, lunchen en Starbucks, wederom rijden, Whataburger, Starbucks en dan heerlijk thuis een koffie uit ons eigen apparaat. 791 mijl in een stuk gereden wat gelijk staat aan 1273 km. Een rit van Rotterdam naar Venetie. Wat wel een verschil maakt is dat er betrekkelijk weinig verkeer op de lange doorgaande route (interstates) rijdt.Wij waren rond een uur of 11 's avonds weer thuis en konden dus lekker naar ons eigen bedje. De totale reis was 3827 mijl of 6159 kilometers.  Zo'n 500 mijl minder dan vorig jaar. Waar gaat de reis volgend jaar heen? Nu eerst maar even uitrusten. Over 5 dagen weer op het vliegtuig naar Nederland. 

Tot slot.

Al best een aantal rode stipjes van bezochte plekken maar ook nog zo veel
waar we nog niet geweest zijn.

Deze roadtrip was niet helemaal te vergelijken met die van vorig jaar. Toen hebben wij veel meer plekken bezocht en wat kortere afstanden gereden. Dit keer zijn we in een keer naar New York gereden en langer gebleven, ook de terugweg een zo kort mogelijke route aangehouden en niet te veel van afgeweken. Desalniettemin waren ze beide ontzettend leuk om te doen. Deze tour draaide meer om steden en de vorige om natuur. Volgend jaar staat Californië op het programma als alles goed gaat en de plannen niet veranderen. Ik loop nog wat achter met de verdere verslagen want terwijl ik deze post zijn wij natuurlijk ook al lang en breed uit Nederland terug. Dat verslag volgt ook nog en dan  ook nog de onbelangrijke dagelijkse dingen die ons zoal bezighouden hier in de US. Ik hoop dat ik jullie hier mee een plezier doe, ik vind het nog steeds leuk om te doen wanneer de tijd er voor is.

Tot snel! 

Roadtrip New York, Washington en Nashville. Deel1.

Dag 1, 2 en 3.

On the road again.

Lekker om weer een tour te doen. In een eerder blog had ik de route al geplaatst maar bij deze nogmaals de werkelijk gereden route. Tijdens deze road-trip doorkruisen wij de volgende staten; Startend in Texas en dan door Louisianna, Mississippie, Alabama, Tennesee, Virginia, Maryland, Pensylvania, New Jersey, Delaware,New York en Arkansas om het dozijn vol te maken. I.v.m de tijd en de afstand was het wel belangrijk de snelste route te nemen. Nadat wij onze koffers hadden gepakt (lees, Ingrid onze koffers ingepakt had) waren wij klaar om maandagochtend 4 juni rond 8 uur te vertrekken. Gelukkig waren de vakanties begonnen en was het niet zo druk op de weg en konden we Houston doorkruisen zonder veel oponthoud. De verdere dag ging zonder al te veel problemen en aan het begin van de avond kwamen wij in Birmingham, Alabama aan. De eerste 693 mijl (1115 km) zaten er op.

H; Vertrek en aankomst. B; Birmingham, Alabama 1e stop, C; Hagerstown, Maryland, D; New York in de staat New York E; Washington in het Distict of Colombia, F; Knoxville, Tennessee, G; Nashville, Tennessee en weer naar Sugar Land in Texas.

Vlak bij New Orleans.

  

1e dag,Houston -Birmingham.

2e dag, Birmingham - Hagerstown.

3e dag Hagerstown - New York.

Na een hapje gegeten te hebben bij een prima burger restaurantje was het tijd om het mandje op te zoeken. Voor de maandag en dinsdagnacht had ik een budget hotel gekozen aangezien Ingrid er niet bij was en wij niet perse in een 4seasons hoeven te overnachten. Na een heerlijke nacht in een La Quinta konden wij de volgende dag weer fris verder. Een flinke rit van Birmingham, Alabama naar Hagerstown, Maryland. Een rit van 723 mijl (1164 km). Deze rit ging nog voorspoediger. Geen enkele roadwork file of enig ander oponthoud. Rond een uurtje of 7 's avonds draaiden wij het parkeerterrein van de Comfort Suites op. Ook dit is een prima hotel als je eisen niet te hoog zijn. Het is er schoon en de bedden zijn goed. Het ontbijt sla ik meestal over bij deze hotels en liever ga ik direct even bij de dichtstbijzijnde Starbucks langs maar voor $59 per kamer voor een La Quinta en $129 bij de comfort suites (2 kamers en suite). De 3e dag was een betrekkelijk korte rit van 259 mijl (417 km). Wederom op tijd vertrokken want ondanks dat deze rit misschien wat korter was dienden wij wel rekening te houden met drukte voor de tunnels richting Manhatten. Deze woensdagochtend zou ook Ingrid samen met Anna (vriendin Giovanni) richting New York vertrekken. Wie zou er als eerste aankomen bij ons appartement in Woodside (Queens).

Door de Lincolntunnel, door Manhatten richting Queens. later
die middag ook de Subway (metro) genomen richting Time Square
vandaar de extra donkerblauwe lijn. De lichtblauwe is lopen.

Het eerste deel ging weer voorspoedig en zelfs de outskirts van New York (New Jersey) leverden nog geen probleem op tot we bij de tolpoorten kwamen. Namen ze geen plastic! Je kon hier alleen met cash betalen. Dit was wel het laatste wat ik verwachtte maar ik had geen cash dus een ticket gekregen bij de eerste tolpoort om achteraf te betalen met een waarschuwing dat er over 2 mijl wederom tolpoorten waren voor de Lincoln tunnel en als wij niet cash konden betalen er dan een paar boetes zouden volgen. Wij koortsachtig op onze telefoons zoeken naar een ATM (pin automaat). Tussen deze 2 tolpoorten zat ook welgeteld 1 afslag en pffff, gelukkig een tankstation waar meestal een ATM te vinden is en wij hadden geluk. Deze was gevuld en nadat de flappentap zijn werk gedaan had konden wij onze reis vervolgen. Echt makkelijk maken ze het je in ieder geval niet. Gelukkig buigen wij niet voor een kleine uitdaging en weten wij voor de volgende keer dat je je armsteun vol cash moet stoppen. 

Drukte voor de Lincoln tunnel

De contouren van 'The big apple'.

In het vervolg stond de Lincoln tunnel muurvast en bleef het vooralsnog bij stapvoets rijden. Stapje voor stapje kwamen wij verder en uiteindelijk zagen wij licht aan het einde van de tunnel om vervolgens in Manhatten wederom volledig vast te staan tot de tunnel die ons richting Queens moest leiden. Vanaf daar werd het rustiger en konden we even snel naar de Mac om bij te tanken. Om iets voor 3 uur arriveerden wij bij het appartement. 10 minuutjes voor Ingrid en Anna die een prima vlucht hadden gehad en zelfs werden opgewaardeerd vanwege het gold membership van Ingrid. Lekker relaxed. Onze autorit van Houston naar New York is ook uitermate soepel verlopen zonder echt serieuze tegenvallers. De komende 6 dagen kan de auto geparkeerd blijven staan. De Subway brengt ons overal waar we willen.

Anna en Giovanni

Na ons opgefrist te hebben, wat gegeten en gedronken naar het dichtst bijzijnde Subway station om een weekkaart te halen voor de metro. Een weekkaart kost $32 en is onbeperkt geldig in de Subway en de bus. Een fantastische manier om snel overal te komen. Koop wel even een map of check deze op je mobiel, het kan af en toe wat verwarrend zijn maar als je het niet weet kan een Subway plattegrond uitkomst bieden. De weekkaarten konden we gewoon uit de automaat kopen en wij waren klaar om te gaan! Wat wel ook enorm leuk was is dat de tante van Ingrid over was gekomen uit Tahiti met haar vriend om tijd met ons te spenderen in New York.

Lilian en Bernard.

Wij hadden afgesproken elkaar te ontmoeten op Times Square, waarom ook niet! Lekker rustig daar en je kan elkaar bijna niet missen. Na een aantal malen op en neer gelopen te hebben hadden we hen uiteindelijk gevonden, of zij ons. Aangezien wij allen niet helemaal meer zo fruitig waren besloten we om ergens een drankje te doen.

Dat op zich is al een uitdaging als je kinderen bij je hebt, ja ook als deze 18 zijn! Uiteindelijk is dit gelukt en hebben we op een dakt terras een biertje, wijntje en colaatje genuttigd. Daarna na de TGI Fridays geweest om wat te eten, eigenlijk simpelweg daar omdat wij niet zo veel zin hadden nog verder te moeten zoeken.. Na het eten zijn we weer richting Queens gegaan om een goede nacht te slapen zodat we er morgen tegenaan kunnen! Wij hebben er zin in maar eerst lekker slapen.

Dag 4.

De eerste volle dag New York stond was gepland om naar het world trade center (museum) te gaan, een indrukwekkende plek waar herdacht kan worden maar ook weer schitterende nieuwe torens staan te blinken. Wij zijn naar het 9/11 museum gegaan. Enorm indrukwekkend en iets waar je naar toe moet zijn gegaan voordat je New York weer verlaat.

Monument op de plek waar de torens
van het oude WTC stonden.

Alle namen van de slachtoffers gegraveerd in de marmeren tegels.

Een brandweer helm van een hulpverlener.

Ladder wagen vernield door vallend puin.

Een rest van 1 van de antennes die boven op het WTC stonden.

Resten van een ondergrondse wand met
ankers om het water van de Hudson
buiten te houden. Deze wanden hebben
de instorting overleeft en waren sterker
dan verwacht.

Omdat het weer geweldig was en wij na het 9/11 museum ook weer toe waren aan iets vrolijks was het tijd om de boot te nemen en richting het vrijheids-beeld te gaan. Even puzzelen met de metro lijnen maar uiteindelijk weer in de juiste gestapt en richting Battery Park vanwaar de boot richting Ellis Island en het Statue of Liberty vertrok. Wij hebben Ellis Island overgeslagen maar bewaren deze voor ons volgende bezoek. Wij zijn ook niet in het Vrijheidsbeeld geweest vanwege het lange wachten. Daar hadden we niet zo veel zin in. Het feit om voor het beeld te staan en er om heen te kunnen lopen van zo dicht bij was voor ons ruim voldoende.

Ellis Island (voor de volgende keer)

Het 46 meter hoge beeld (met sokkel 93 meter) maar nu extra mooi omdat wij er bij op de foto staan;)

Giovanni & Anna met Manhatten
op de achtergrond. Genomen vanaf
Liberty Island.

De route van vandaag met metro (donkerblauw) en lopen.
Over het water was met de boot natuurlijk en op Liberty Island
te voet maar dat herkent maps niet.

Dag 5.

De route van vandaag.

Onze planning was niet heel strak geregeld. Wij hadden een aantal bezienswaardigheden die wij absoluut moesten zien en andere stonden minder hoog op de lijst. Ook hing het enorm van het weer af wanneer je wat gaat doen. Vandaag was het warmer en konden we dus veel lopen en op hoogte stage. Op naar het Rockefeller center. Een prima idee, geen wachtrij en direct omhoog waar je een schitterend uitzicht had over New York, de Hudson, East River en Central Park. iedere dag nieuwe ervaringen in deze magische stad en de ene nog mooier dan de ander. Deze stad heeft zo veel te bieden. Architectuur, kunst, parken, heel veel mensen en een hele fijne sfeer. Een genot om hier rond te lopen en al het moois te zien en mee te maken.

Op het Rockenfeller.

Met het Empire State Building op de achtergrond.

Rockefeller van boven.

Rockefeller van onder.

On top of The Rock!

Heel veel beton.

Dag 6.

De 6e dag, Zaterdag 9 juni.

De dagen schieten aan ons voorbij en de indrukken zijn overweldigend. Wij zijn al weer aan onze 3e dag New York begonnen. Zoals iedere ochtend het ritueel van klaar maken, ontbijten en naar de metro wandelen. Op de metro springen en naar de bestemming gaan waar we afgesproken hebben met de tante van Ingrid en lopen. De dag van vandaag was daarnaast ook nog eens een speciale. Ingrid was jarig, Wij waren 3 aar getrouwd en 20 aar samen. Een mooie combinatie om er wederom een onvergetelijke dag van te maken. Een dag waar we ook al naar uitkeken aangezien vandaag, SoHo, Little Italy en China Town op het programma stonden. Ook een dag waarop we veel gelopen hebben maar dat was nodig aangezien we ook heel veel en lekker gegeten hebben bij een Italiaan in uiteraard Little Italy en een Chinees in China Town. Helaas heb ik bij deze Chinees geen foto's gemaakt maar lekker was het zeker. Wil je hier ook eten? Klik op de link.  Eet smakelijk.

Lekker slenteren door de straten van New York.

Spaghetti met ballen, altijd lekker.

Bij de italaiaan natuurlijk om heerlijk te lunchen.

Voordat we bij de Chinees gingen eten hadden we nog een stukje van de High Line gelopen een oude trein spoorbaan omgebouwd tot verhoogd park. Leuk om te doen en te combineren met Chelsea Market, een oude fabriek omgetoverd tot een verzamelplaats van diverse hippe winkels en eetgelegenheden. Wij zijn hier niet heel lang gebleven aangezien wij er niet waren om te shoppen. De eerder genoemde Chinees stond op het programma en dus wat eten en drinken alvorens wij terugkeerden richting Queens. Een uitermate geslaagde trouwdag en verjaardag.

Dag 7.

Vandaag was ook weer een speciale dag. Ingrid die ergens in de jaren 90 ook naar de US was geweest met haar moeder had destijds ook familie bezocht van de Italiaanse kant van Ingrid haar Oma. Oké, echte familie was het niet maar men ziet en begroet elkaar als familie en zowaar stapten wij in Brooklyn het huis van Don Corleone binnen. Het dialect, de familie, de handgebaren, alles wees hier op behalve de zwarte pakken maar natuurlijk was niets minder waar. Claire (Moeder)en de 4 zonen (waarvan er 1 Vinnie genoemd word en een ander Johnny Boy) waren ontzettend gastvrij en we hebben een hele gezellige middag en avond gehad. Ingrids tante had hier een jaar gewoond toen zij jong was en Ingrid had 1x een bezoek gebracht. Zij hadden elkaar al meer dan 20 jaar niet meer gezien maar de afspraak staat dat het volgende bezoek toch echt niet zo lang op zich zal laten wachten. Ik heb geen foto's genomen behalve 1 vanaf de Brooklyn Bridge richting Manhatten toen wij weer richting huis reden. Hele aardige familie en Claire kon ook nog eens uitstekend koken. Na de pasta dacht ik dat we klaar waren aangezien ik ook wel bomvol zat maar dat was het voorgerecht. Mij hebben ze niet horen klagen en we hebben dus dan ook lekker verder gegeten van al het lekkers. Voordat wij naar de familie gingen waren we ook nog van plan even naar Coney Island te gaan maar het weer was niet zodanig dat we dat echt zagen zitten en eigenlijk was er ook te weinig tijd voor. Wel even langs de Atlantische kust gereden en langs Coney Island.

Een wat wazig shot van Manhattan genomen vanaf de Brooklyn Bridge.

Dag 8.

Vaak en veel wachten voor
stoplichten.

De route van vandaag.

Wederom een stralende dag die uitnodigde weer veel te gaan zien. Het financiële district met natuurlijk Wall Street stond op het programma. Vanaf Woodside (Queens) eerst weer met de metro naar Manhattan. 's Morgens eerst flink gewandeld in de omgeving van Wall Street en Trinity Church bekeken. Tussen de middag wat street food tot ons genomen om vervolgens de gang te maken richting het Amerikaans Natuur Historisch Museum. Ik heb daar bijna geen fotos genomen omdat je anders zoveel mist maar wat een geweldig museum. Was absoluut het bezoeken waard en je kan er ook met gemak een volle dag spenderen en nog niet alles te hebben gezien.

Samen met George Washington op
het plaatjevoor de Federal Hall
 waar George Washington als
eerste president was ingezworen.

Trynity Church vanaf Wall Street wat eigenlijk
 maar een smal straatje is.

Dag 9.

Bron Google; Flatiron Buiding

Heel veel gelopen vandaag, ruim 10 kilometer.

De laatste volle dag in New York. Zal wel weer als een cliche overkomen maar wat is de tijd toch ongelooflijk snel gegaan en wat was New York indrukwekkend. Afgesproken met Bernard en Ingrid's Tante bij het park aan de voet van het Flatiron Building waar ik wederom geen foto van gemaakt heb maar wel een leuke oude afbeelding van gevonden heb. Vanaf het parkje wat voor het Flat Iron building ligt zijn we gaan wandelen richting Bloomingdale's, een behoorlijke wandeling maar wel ontzettend leuk, er valt zo veel te zien als je gewoon door de stad gaat lopen en er je tijd voor neemt. Na een goed uurtje lopen kwamen we bij Bloomingdale's, een statig warenhuis met de duurste merken. Na een paar minuten binnen te hebben gekeken vond ik het persoonlijk wel weer voldoende en tevens was het tijd om weer verder te gaan en wat te eten te gaan zoeken. Na een beetje rondgekeken te hebben kwamen we uit bij een enorm gezellig sport cafe/bar/restaurant die ook een uitstekende keuken bleek te hebben. Bernard had besloten te trakteren waarvoor wij hem dankbaar waren en dus namen we er nog een voor we vertrokken. Al met al een geslaagde dag waarin we veel hebben gezien en een heerlijke afsluiter. Tijd om weer te vertrekken naar huis om ons klaar te maken voor de volgende halte die op het programma staat morgenvroeg en na afscheid te hebben genomen van Lilian en Bernard ook voor de laatste keer de metro genomen richting Queens. Ja, hier gaan we zeker nog eens terug komen. Met recht een wereldstad en met niets anders te vergelijken. Zo veel te zien te beleven en in tegenstelling tot wat veelal beweerd word waren de mensen uitermate vriendelijk, behulpzaam en aardig. Wel kunnen ze allemaal ongehoord goed snelwandelen.


Einde deel 1. Het 2e deel vanaf dag 10 zal ik z.s.m. proberen te plaatsen.

Geslaagd!

Graduation day!

Giovanni is er in geslaagd om te slagen voor zijn High school. Weliswaar op zijn Giovanni's en dat wil zeggen dat hij het heerlijk tot op de laatste dag aan heeft laten komen om overal zeker van te zijn en alle vakken met een voldoende aantal punten af te ronden. Wij zijn in ieder geval opgelucht maar bovenal trots dat Giovanni zijn High school heeft afggerond. Nu gaat hij zijn opleiding vervolgen met community college, de eerste 2 jaren zijn nog redelijk algemeen alvorens je je gaat specialiseren. Later meer daarover.

Giovanni met zijn vriendin Anna poseren met het diploma.

Een hele blije en opgeluchte moeders!

Moment of  glory!

En daarna maken dat je weg komt.

Ruim 600 geslaagden, het duurde dan ook even voordat iedereen zijn loopje had gemaakt en allen het felbegeerde diploma in hun bezit hadden.

En wij waren aandachtig toeschouwer.

Na de graduation zijn wij naar Giovanni z'n favoriete restaurant gegaan, Papasitos Cantina. Heerlijk gegeten, gedronken en gevierd met de ouders van Anna en een aantal vrienden. Enorm gezellig.


Vakantie.

Bij het schrijven van dit stukje is het inmiddels al weer 10PM en morgenochtend begint de reis naar New York. Ik zal rond een uur of 7 's morgens vertrekken met de kinderen en wij hopen woensdag middag aan te komen in New York. Een flinke reis maar wij hebben er zin in. De auto staat volgepakt klaar en het is ook we lekker om de zinderende hitte even achter ons te laten. Ik zal zeker weer een reisverslag achterlaten op enige wijze maar5 aangezien er maar 4 dagen zit tussen deze reis en die naar Nederland kan dat misschien wel even op zich laten wachten. Neem het mij maar niet kwalijk.

Voor iedereen die binnenkort ook vakantie gaat vieren al vast een hele fijne vakantie.

Tot snel.