Bezoek Ronald part 2

New Orleans.

Ons bezoek in de eerste week aan New Orleans was ontzettend leuk, vanwege de warmte moesten wij voldoende vocht tot ons nemen en dat is dan ook prima gelukt! The boot was de favoriet voor mij. Een heerlijk biertje uit de Abita brouwerij die echt heerlijk was en natuurlijk uit Louisiana komt. Ronald ging voor de Budweiser.

Mooie geleefde stalen brug in Breaux Bridges.

New Orleans, here we come!

Steile bruggen over de Mississippi River.

Snelwegen op palen door de moerassen (swamp).

Staat grootste deel van het jaar onder water.

Mighty Mississippi.

 

Dixie band

Live muziek in iedere bar.

Overal ademt de stad Jazz.

Ook heerlijk gegeten in New Orleans, bekend vanwege de Creoolse keuken. Als je van pittig houd dan zit je hier goed. Een jalapeno burger gegeten en daarna kon ik vuur spugen wat we vervolgens weer moesten blussen met een 'Boot' en bij de Gumbo Shop (restaurant) de volgens hunzelf beste Gumbo van de wijde omgeving gegeten. Goh wat is dat toch lekker. Helaas waren het maar 2 dagen maar 1 ding staat vast. Wij gaan nog een keer terug. Deze stad ademt muziek, heerlijk eten en heel veel gezelligheid uit. Ook als je zoals ik niet echt een jazz liefhebber bent is het toch het totale plaatje die je doet besluiten hier absoluut terug te willen komen.

 Back Home.

Na 3 weken stond er weer zo'n blauwe vogel van onze nationale trots klaar om Ronald en nog een paar honderd passagiers weer naar de andere kant van de plas te brengen. wel, het vliegtuig stond klaar maar Ronald presteerde het om zijn vlucht zo te boeken dat precies deze donderdag een storing het hele KLM verkeer (inchecken,balie) lam legde. Afijn, ruim een uur later konden toch de koffers het ruim in en werkte alle systemen weer. Nou ja, bijna alle systemen. Na ruim 2 uur voor 'Piet snot' in het vliegtuig gezeten te hebben mochten ze er allemaal weer uit. Wachten tot het onderdeeltje gerepareerd zou worden. Je denkt dan nog, "ach, even een sensor, startmotor of de ruitenwissers vervangen en dan gaan we" maar ook dat was dus niet het geval. Weer 2 uur later het bericht dat het vliegtuig toch niet meer zou gaan die dag. Weer een tijdje later de koffer maar weer afhalen om vervolgens naar een hotel gebracht te worden waar je een maaltijd aangeboden kreeg, een kamer om de nacht door te brengen en een ontbijt. Wat ze op dat moment nog niet wisten was hoe laat het toestel dan de volgende dag wel zou gaan. Dit moest hij de volgende ochtend vernemen. 16.45 uur. Ruim 24 uur na de geplande vlucht. En dan duurt wachten lang denk ik. Op het moment van schrijven zit Ronald weer lekker thuis (voor de kachel denk ik het weerbericht bekijkend). Wij hebben 3 super leuke weken gehad en hopen je weer snel te zien. Nu alles weer snel in orde maken want de volgende bezoekers staan al weer voor de deur, niet letterlijk natuurlijk maar dinsdag komen mijn ouders ons 3 weken vergezellen. Wij zijn er klaar voor en wij hopen dat ook dit wederom een gezellig bezoek word. Mijn ouders zijn nooit aan deze kant van de plas geweest dus het zal voor hun ook een geweldig nieuwe ervaring worden maar daarover natuurlijk later meer.

Tot snel!

New Orleans.

Afgelopen weekend was een lange versie van het normale weekend. Dat was goed nieuws, wij waren de uitvinder van Labor Day dan ook dankbaar en om dit te vieren besloten wij zoals in mijn vorige blog vermeld richting New Orleans te trekken. Koffers ingepakt, goede gedrag bij ons en hoppelakee in de Dodge. Op naar 'The big easy' zoals New Orleans ook wel genoemd wordt. Na een reis van 6 uur incl. de sanitaire stops en de uitgebreide lunch stop in Breaux Bridge Kwamen wij aan op onze eindbestemming.

Gezellig café met een prima hamburger op een croissant(?!)

Zeer veel Franse invloedssferen maar een beetje Hollandse  mocht natuurlijk ook niet ontbreken. 

Dit zal die brug van Breaux Bridge dan wel zijn.

Net voordat wij de stad binnen reden werden we nog even getrakteerd op een aantal erg mooie old timers. Hieronder een paar fotootjes, het waren er nog veel meer.

Nog een beauty.

Chevrolet.

In New Orleans aangekomen hebben wij snel de koffers bij het hotel in onze kamers gezet en zijn daarna direct het French Quarter in gedoken. Wat een ontzettend mooi deel is dit en wat een geluk dat in het uitermate conservatieve zuiden het toevallig dit weekend het zogenoemde 'Decadence Festifal' was (not!). Niet veel anders dan de tegenhanger van de gay parade in Amsterdam. Vaak mannen die zonder dat er een zwembad in de buurt is toch in een zwembroek door de straten lopen of volledig opgemaakt en wij hebben ze gezien met vleugels en diverse andere attributen. Rare gewaarwording. 

Een voorbeeldje van een gekuiste versie van één van de vele aanwezigen van dit festijn (decadence weekend) wat zich voornamelijk in Bourbon Street af speelde.

Hoewel het goed was om te zien dat bovenstaande gewoon kán liepen, of eigenlijk stonden er ook een aantal 'geloofs gekkies' met diverse borden met teksten die in Nederland waarschijnlijk niet getolereerd zouden worden. Louisiana is onderdeel van de Amerikaanse versie van de Biblebelt en dat lieten deze mensen duidelijk blijken. Ook bizar hoe groot de verschillen zijn tussen een stad als Nieuw Orleans en de landelijke gebieden.

Amerikaanse Biblebelt.

De teksten liegen er niet om. Geloofsextremisten die hun medemens dingen wensen die je niemand toe wenst. Toch mag het en misschien is dat ook goed. Gelukkig werden ze zo goed als genegeerd. 

Het French quarter is ontzettend mooi met een schitterende mix aan bouwwerken. Van leuke kleine huisjes tot mooie statige panden.

                                                     

Veel kunstwinkeltjes.

Ontzettende diversiteit aan pandjes.

Regelmatig ook erg mooi gerestaureerd.

De wat grotere exemplaren.

En af en toe kom je dan plots dit weer tegen. Zal ik in toekomstige post vast nog op terug komen.

Een Trump aanhangster die haar hondjes (hamsters) mooi had gemaakt en de straat op ging om te verkondigen dat Trump de beste kandidaat is. Daar verschillen dan de meningen enigszins over.

..en daar krijg je dorst van.

Héél veel lopen!

Met de paraplu tegen de warmte en tegen de regen want van het één op het andere moment komt het met bakken uit de lucht zonder enige verkoeling. De luchtvochtigheid is zeker na een bui ontzettend hoog.

Het blijft lastig om New Orleans te beoordelen op een paar foto's maar onze mening is dat het een verrassend mooie stad is met een diepe wond die Hurricane Katrina hier en daar zichtbaar heeft achter gelaten. Ontzettend veel vermaak in voornamelijk het French quarte die rijk is aan veel winkeltjes, een markt, blues en jazz café's, voodoo, handlezen, fantastisch eten (Cajun) en ontzettend relaxte mensen. 

Deze gaan niet meer groeien.

Nog een paar sfeerfoto's dan.

Heel veel barretjes, blues en Jazz café's waar wij helaas niet binnen mochten omdat je dan 21 moet zijn. 

Tram

Down town met deSuperdome rechts.

Dixieband.

Founder van New Orleans. Het deel wat nu het French quarter genoemd wordt was de basis voor de rest van de stad.

Het Labor Day weekend was een geslaagde met onze eerste stedentrip. Austin en San Antonio schijnen ook erg mooi te zijn en liggen ook niet ver van Houston. Op naar het volgende weekendje weg.

Tot snel!

Back to school een mooi vooruitzicht en rijbewijs.

Afgelopen maandag de 22e augustus was het eindelijk zo ver. De eerste schooldag was realiteit geworden. Giovanni was om 6.30 uur (!) vertrokken om niet te laat te komen voor de eerste schooldag en Timothé kon om 8.30 uur vertrekken aangezien zijn school zoals in een voorgaande blog aangegeven rond 9.00 uur start. Ik weet niet of het in de USA overal gelijk is maar hier starten de Elementary (basisschool), middle school en de high school allen op verschillende tijden. Dit schijnt te maken te hebben met de beschikbaarheid van de welbekende gele schoolbussen. Door het spreiden van de aanvangstijden kunnen de bussen de drukte aan. Druk is het zeker! Lange rijen auto's die wachten voor de drop-zone (plek waar je je kind uit de auto kan zetten). Wij Hollanders doen dit natuurlijk anders, gewoon op de fiets naar school.

Fiets pakken.

Ready!

Go!

Gelukkig heerlijk fietsweer 's morgens. Om terug te fietsen wel wat heet maar ach, dan maar iets trager trappen.

Vanaf dit schooljaar komt er een kwartiertje schooltijd bij maar vergeleken bij de Nederlandse schooltijden (uitval les uren) heel veel kwartiertjes extra. 

Dan staat er nog iets anders op het programma. 5 September is het Labor Day, dat betekent een lang weekend voor ons en natuurlijk heel veel Amerikanen en ook Canadezen waar Labor Day ook een nationale vrije dag is. Omdat wij niet op vakantie zijn geweest dit jaar vanwege het gehele emigratie gebeuren (wat eigenlijk een hele lange vakantie is) hadden wij besloten om er eens een lang weekend op uit te gaan en New Orleans stond vanaf dag 1 boven aan het verlanglijstje van weekend tripjes. Dus is het New Orleans geworden!

Hotel waar wij verblijven.

French quarter.

Een reis van ongeveer 5,30 uur en 368 Miles wat neer komt op 592 Kilometer.

Kijk maar eens goed op het kaartje (even klikken om deze te vergroten) en je ziet dat wij dan ook valk langs Nederland komen. Een klein plaatsje met ongeveer 14000 inwoners. Misschien leuk om even te stoppen zodat we een fotootje kunnen schieten.

Tot slot nog even terugkomen op het behalen van ons Texas drivers licence. Afgelopen maandag besloten wij deze maar eens te gaan doen aangezien je deze dient te behalen binnen 90 dagen na aankomst in de Verenigde Staten. Wij naar de dichtst bijzijnde DPS office (Department of Public Safety). Wij waren vrij snel aan de beurt en bij het desbetreffende loket alle papieren weer te voor schijn getoverd. Alles wat je ingevuld en ingeleverd hebt mag je dan vervolgens doodleuk weer opnoemen, dit is inmiddels een standaard routine geworden maar eigenlijk ook wel grappig. Wat minder leuk was aan al deze bureaucratische rompslomp was de mededeling dat ik afgewezen was om de theorie te doen terwijl de beambte zelf ook toe gaf dat alles in orde was maar dat dit vaker voor kwam. Ik hoef enkel maar even tot 10 dagen te wachten tot ik een brief van Homeland Security krijg en dan weer gewoon nogmaals in de rij aan sluiten om de gehele administratieve papierwinkel wederom te doorlopen. Het goede nieuws is dat Ingrid met vlag en wimpel geslaagd is voor haar theorie test en nu een afspraak kan gaan maken om een rondje te tuffen voor het praktijk examen om vervolgens het felbegeerde Texas Drivers License af te gaan halen. Wordt vervolgd.