A new beginning.

En dat begin start hier of liever gezegd afgelopen woensdag 15 juni. Na een prettige vlucht had ik enkel tijd om een kort bericht te plaatsen. Sinds gisteren hebben wij dan ook echt internet, telefoon en....jawel,TV! Wij verrast vanwege het feit dat Xfinity (telecomaanbieder) gewoon ook op zondag aansluitingen verzorgt maar ons hoorden zij niet klagen. Toch lekker om contact met de buitenwereld te hebben. Ons nieuwe leven voelt momenteel nog echt aan als een vakantie. Naar de Walmart, Fry's, Target en datzelfde meerdere malen. Wij zijn zelfs naar de plaatselijke Ikea geweest. TV's, kasten en diverse andere meubilair zijn hard nodig. Gevoelsmatig zorgen wij er voor dat de economie in de Houston area dit kwartaal dik in de plus moet komen door al onze aankopen. Tussen de bedrijven door moeten er ook serieuzere zaken opgepakt worden zoals onderstaande foto weergeeft.

Heerlijk zwembad om lekker te verkoelen.

Ook hebben wij gisteren (20 juni) een een social security number aangevraagd zodat wij 'aan de bak kunnen' en ook de auto definitief kunnen bestellen. Het aanvragen van een 'sofi' nummer is geen kleinigheid. Dagelijks lange rijen voor de kantoren. In en om Houston zijn er meerdere maar het schijnt bij alle dagelijks enorm druk te zijn. Wij stonden om 8.45 uur in een rij van zo'n 50 meter om binnen te komen. De rij achter ons groeide nog voordat om 9.00 uur de deuren open gingen. Gelukkig stonden wij om 10.00 uur weer buiten met een geslaagde aanvraag. Daarna even naar de Panera Bread om een broodje te halen en een koffie te doen.

Lange rij wachtenden tot om de hoek!

Nu er weer internet is en telefoon zal ik onze voortgang blijven posten. Tot snel.

The eagle has landed!

Na een vlucht van 9.5 uur, zijn wij tegen enen geland op Houston International Airport om voorlopig niet terug te keren. De huurrauto gehaald en daarna direct naar het huis om de sleutels in ontvangst te nemen. Daarna even naar een Steakhouse voor een overheerlijke ribeye en om 20.30 lagen wij allen te slapen na een enerverende dag die ik later nader zal beschouwen. maar!!! Wij zijn er!!!!! Later meer.

De laatste voorbereidingen.

De laatste paar dagen zijn in gegaan. De eerste koffers staan klaar, de feestjes zijn gevierd en nu bezig met de laatste voorbereidingen. De afgelopen maanden zijn eigenlijk aan ons voorbij gevlogen. In de eerste instantie denk je dat het nog wel even duurt en dan plotseling is het zo ver! Gisteren de verjaardag van Ingrid gevierd, was erg gezellig behalve dan dat service niet inbegrepen was in het restaurant en ik daardoor met een hongerklop thuis kwam. Normaliter eet je toch wel iets meer dan een voorgerechtje. Mocht de pret niet drukken. Vorige week zondag een heerlijke brunch aangeboden gekregen van mijn ouders samen met alle broers, schoonzussen, nichtjes en neefjes.Was ontzettend gezellig! Toch raar dat je de meeste mensen voor een langere tijd niet meer zal zien. Giovanni is in de tussentijd ook nog even door de fiets gezakt. Een geleende fiets nog wel maar dankzij Aad (een buurman) is deze weer vakkundig gelast.  Verhuiskaarten zijn de deur uit. Timothé heeft een schitterend aandenken gekregen van zijn voetbalteam. Vandaag gaan Giovanni en Timothé voor het laats naar school, ik heb ze er niet over horen klagen. Een hele lange vakantie met veel nieuwe indrukken. Ik kom voor vertrek terug met minimaal nog één blogpost. Tot dan!

Geslaagde brunch, Ingrid met mijn moeder. Bedankt voor de geweldige brunch!

En dan zak je door de fiets!

Verhuiskaartjes op de post.

Mooi aandenken voor Timothé.

Als het feestje is geweest.....

.....Dan heb je er gewoon nog één. Even terug naar afgelopen zaterdag 28 mei. Op deze middag/avond,, oké, ook nacht hadden wij ons afscheidsfeestje gepland. De bedoeling was een BBQ die geblust kon worden met een biertje, wijntje en diverse andere lekkernijen. Omdat wij geen servies, bestek en andere keukengerei meer hebben was lenen de enige andere optie. De buren en vrienden waren allen bereid om iets te missen zodat Ingrid tot diep in de nacht (vrijdagnacht) kon kokkerellen. Het resultaat was er na, diverse chocolade-cakes, tiramisu en natuurlijk haar beroemde quiche en gevulde eieren. Giovanni heeft het wereldrecord koelkast vullen verbeterd door 6 kratten bier in een veredelde koelbox te krijgen en aangezien er voor mij niets te doen was en het lekker weer was ben ik maar een biertje gaan drinken aan 'de overkant'. Zaterdag gaat het onweren volgens het weerbericht. Gelukkig voor de weermannen/vrouwen hadden ze gelijk maar was er op de Tollensstraat geen druppel gevallen, wel een paar klappen onweer maar de dreigende luchten trokken al weer snel weg om plaats te maken voor het zonnetje. Wat een geluk! Iedereen kon zijn eigen vlees bakken maar blijkbaar deden Frank (Frank bedankt!) en ik het toch iets te goed zodat iedereen zich beperkte tot enkel het eten van de burgers, kippetjes en worstjes.De buurt had nog een liedje voor ons in petto met de toepasselijke titel We'll meet again van Vera Lynn. Hoewel dit een lied over de Amerikaanse soldaten tijdens de 2e wereldoorlog was ging het in dit geval natuurlijk in deze context over ons vertrek.  Supergaaf en echt zonder één valse noot door de hele groep gezongen. Ik ken er nog wel een paar, Deze, of deze schoten mij te binnen maar er zijn er vast nog veel meer. Veel diepzinnige gesprekken, onzin en gezelligheid passeerden nog de revue en aan het eind van de avond was onze drankvoorraad tot een minimum geslonken en was de koelkast een echoput. Maar het was het waard! Zondag was wat lastig op gang komen maar gelukkig was er nog een feestje, die waar wij vorige week voor klaar stonden en hebben wij de BBQ nog eens over gedaan. Vandaar de eerste regel.

Dit Blog is helaas  zonder foto's aangezien ze niet publiceerbaar zijn ofwel. Totaal vergeten foto's te schieten.

Wij (Ingrid, Erwin, Giovanni en Timothé) willen iedereen enorm bedanken dat jullie massaal gekomen zijn en hebben enorm genoten van ons afscheidsfeestje. Bedankt.

Bij gebrek aan foto's toch maar een plaatje;).

 

En dan die leegte.

Alles weg! Gelukkig fijne buren en vrienden die een stoel, pannetje, koffiezetter, matrassen en allerhande zaken konden aanleveren zodat wij de komende 3 weken niet iedere dag pizza en patatzaak hoeven te eten. "Jammer hè Giovanni en Timothé!". Maandag en dinsdag werd alles ingepakt in een laag papier, een doos en soms nog een doos. De mannen van Team Relocations,  het verhuisbedrijf doen dit dagelijks en voor hen is dit dus gewoon 'another day at the office'

Container in aantocht.

Nog lastig genoeg in zo'n krap straatje.

40 Foot (ft) container

Hij mag vol!

Parkeren.

De container kwam 24-5 omstreeks 12.30 uur de straat in rijden. Na een aantal manoeuvres om te parkeren gingen de kleppen open en kon deze 'gigant' gevuld worden. Ik dacht dat hij  nog geen kwart vol zou komen te zitten maar dit bleek een misrekening. 'ik ben dan natuurlijk ook geen verhuizer'. In ongeveer 2.5 uur was het laden van de container voltooid en kon deze verzegeld worden en richting Rotterdam Spaanse Polder vertrekken. Daar aangekomen zal de container op een boot geladen worden en richting Houston varen om 6 tot 8 weken later hetzelfde te ondergaan als hierboven beschreven maar dan in de omgekeerde volgorde.

Alles klaar om de container in te gaan. 

Een leeg huis.

Dankzij buren/vrienden hebben wij na een kleine periode van leegte toch weer inhoud gegeven aan ons huis;). 

Inpakken en .....

Lekker wakker worden hoor na zo'n feestje. Vandaag, 23 mei zijn de verhuizers begonnen met pakken om 7.30 uur. De luchtvracht is direct weg en morgen komt de container om de volledige huisraad in te laden. Toch raar om te zien. Gelukkig ook direct lekker kunnen ruimen. Afgelopen zaterdag een tuinverkoop gehouden en met name veel elektrische apparaten verkocht. Morgen meer.

Heel veel bubbeltjesplastic.

Helaas kan de mooie Feyenoordlamp van Timothé niet mee.

Bank weg!

Doos.

Dozen

Een heleboel dozen!

Verrassingsfeestje.

Zondag de 22e mei van het jaar 2016 zullen wij nog lang herinneren. Waarom? Omdat wij een stelletje buren hebben waar je enkel van mag dromen! Wij zouden rond een uurtje of 4 aan de overkant moeten zijn omdat de dochter des huizes haar verjaardag zou gaan vieren onder het genot van een bbq. Dat werd dus allemaal een beetje anders dan gedacht. Was een saaie bedoening daar aangezien het regende, de bbq nog niet aan stond en er helemaal niemand was! Ons werd medegedeeld nog even te wachten en dat de verjaardag niet door ging (deze week) Leslie (overbuurmeisje) had natuurlijk wel snel haar cadeautje uitgepakt, kwam mooi uit zo vlak voor een weekje Londen, geniet er van! Plotseling gingen er diverse vlaggen uit, de Nederlandse, de Franse en de Amerikaanse. Wij werden naar het huis gedelegeerd waar de feestelijkheden zouden plaatsvinden en daar binnen gekomen was alles oranje en werd ons een 'oud Hollands' feestje aangeboden door onze lieve buren met heerlijk Hollands eten, haring met uitjes, groente en erwtensoep, broodjes op een stokje, eitjes gecomplementeerd met een heerlijk koud Hollands biertje, oranjebitter en als klap op de vuurpijl ook nog oud Hollandse spellen. zo hebben we 'gespijkerpoept' hebben we 'ezeltje prikje' gedaan en 'blikgooien'. Natuurlijk kon de sjoelbak dan  niet ontbreken en na een zeer geslaagd avondje konden we 's avonds ons mandje opzoeken.

Kees-Jan, Natascha, Rien, Sonja, Adrie, Jolanda, René, Corrie, Richard, Marielle, Richard en allen die er bij waren en/of geholpen hebben. BEDANKT voor dit onvergetelijk afscheidsfeestje. Zaterdag de 28e doen we deze nogmaals dunnetjes over met alle vrienden, familie, bekenden. 

De buurtjes!